90 jaar

Volgende week wordt mijn vader 90 jaar.

Ik bekijk wat oude foto’s van hem. Foto’s van opa met onze kinderen, zijn kleinkinderen. Foto’s van ons trouwen, waar hij de dienst leidde: zegenende handen boven ons hoofd. Een foto waarop hij thuis orgel speelt. Een foto terwijl hij met mijn moeder aan het wandelen is. Een foto terwijl hij in de studeerkamer aan het werk is. Langzaam ga ik terug in de tijd. In plaats van ouder, wordt mijn vader steeds jonger – steeds iets minder grijs. Op die foto’s ligt het leven nog voor hem, weet hij niet wat er gaat komen. Op een foto van hem als legerpredikant kijkt hij vol verwachting in de lens. Wat zou het leven hem allemaal nog brengen?

IMG_2757Het meest ben ik gehecht aan een foto waarop hij met mijn moeder aan het waterfietsen is. In een driedelig pak, met een pijp in zijn mond, trots naast ‘zijn meisje’. Een bos krullen op zijn hoofd, lachend naar de fotograaf. Hij heeft er duidelijk plezier in. Geen vragen wat er nog allemaal gaat komen, gewoon genieten van het samen iets leuks doen.

90 jaar. Een lang leven, een mooi leven, met alle verdrietige momenten die daar ook bij horen. Pa, wat fijn dat je er nog bent!

2 gedachten over “90 jaar”

  1. Van Harte Gefeliciteerd! Je Vader is een geweldige man die veel voor mijn Familie betekend heeft. Groeten vanuit de VS.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *