We zijn er bijna

Tour for Life nadert zijn einde. Vandaag de een na laatste etappe, naar Turnhout. Waar ik in het begin nog de kilometers telde, vooral om mijn prestatie te meten, doe ik dat nu niet meer.

Dat heeft te maken met twee dingen: het voelt toch een beetje als vals spelen dat ik niet alle ritten heb (uit)gereden. Maar meer nog ben ik in de loop van de week onder de indruk geraakt van de verhalen van de mensen die Tour for Life rijden. Er rijden mensen mee die vorig jaar ziek waren, er rijden mensen mee dient nog behandeld worden, er rijden mensen mee die onlangs iemand verloren hebben aan kanker, er rijden mensen mee die binnenkort iemand gaan verliezen. Indrukwekkende verhalen, waar iedereen stil van wordt. Dan is presteren niet meer zo belangrijk.

Ik begon aan Tour for Life omdat ik 50 word en daar iets bijzonders voor wil doen. Iets aan mijzelf bewijzen. Dat doe ik ook. Maar deze week is het doel wel veranderd, of in elk geval breder geworden. Het goede doel is veel concreter geworden.

Ik ben mijzelf tegen gekomen en dat wilde ik ook. Maar ik ben ook anderen tegen gekomen en dat was eigenlijk veel interessanter en belangrijker.

imageFietsen is een middel geworden, geen doel op zich meer. Dat maakt het fietsen ook meer ontspannen. Meer tijd om te genieten van de omgeving en de mensen om me heen.

Morgen komen we aan in Rotterdam, om 14.30 uur in het Zuiderpark. Je bent van harte welkom!

2 gedachten over “We zijn er bijna”

  1. Een ervaring die ik ook had deze week door een ander moment. Mooie dappere mensen die om heel uiteenlopende redenen hun machteloosheid omzetten in een doel. Bijzonder om mee te maken. Ik wens je veel mooie momenten in de laatste dagen.

  2. Ben morgen in Stadskanaal, dus niet in de buurt van Rotterdam. Niettemin: nogmaals chapeau! en veel genot die laatste rit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *